Spoil Manga ShonenJump,ShonenMagazine,ShonenSunday: [Spoil] Pajama na Kanojo

ในฤดูร้อนของม.ปลายปี 1

เคสุเกะ: ทะ..
เคสุเกะ: ทำไม.. เธอถึง..
[เพื่อนสมัยเด็กของผมเป็น...]
???: อะ... ตะ.. ร่างของฉัน...

???: อย่ามองนะ!!!

หน้าเปิด ตอนแรกประเดิมตอนแรก 54 หน้า

เช้าวันหนึ่ง มาคุระมาที่บ้านของเคสุเกะซึ่งแม่ของเคซุเกะก็ต้อนรับและทักวันมาเร็วจริงๆ ขณะนั้นเคซุเกะกำลังนอนอยู่

มาคุระก็มาถึงหน้าห้องเคสุเกะ และ...

มาคุระ: ตื่น..
มาคุระ: ได้แล้วจ้าาา!!!

มาคุระใช้โทรโข่งปลุกเคสุเกะกันเลยทีเดียวแถมยังถีบประตูเข้ามาในห้องอีก เคสุเกะที่เจอโทรโข่งแบบนี้ก็เลยตื่นด้วยความตกใจที่คราวนี้มาคุระเล่นปลุกกันด้วยโทรโข่งเลย

เคสุเกะเลยขอด่าให้มาคุระก็บอกเพื่อจะได้ให้เคสุเกะตื่นง่ายๆและอยากให้ขำๆด้วย

เมซามาชิ เคสุเกะ กำลังเรียนอยู่ม.ปลายปี 1

ทางแม่เคสุเกะที่ได้ยินเสียงโทรโข่งเลยขึ้นมาดูและต่อว่าๆรบกวนคนข้างบ้านก็เลยทำโทษสั่งสอนมาคุระซะ

โอโตมากิ มาคุระ เพื่อนสมัยเด็กของเคสุเกะ

ทั้งสองคนต่างรู้จักกันมาตั้งแต่เด็กเป็นความสัมพันธ์ที่เรียกว่าแบ่งแยกไม่ได้ มาคุระเองก็ตามติดเคสุเกะเหมือนน้องสาวและมาอยู่ใกล้เขาโดยที่เคสุเกะเองก็ไม่รู้ว่าทำไม ชอบเอะอะจนเป็นปกติทำให้เคสุเกะไม่เคยเบื่อเลย แต่มาคุระเสียแม่ไปตั้งแต่เด็กทำให้แม่เคสุเกะกลายเป็นคนช่วยดูแลให้เวลาที่พ่อมาคุระยุ่งๆจึงทำให้มาคุระผูกผันกับแม่ของเคสุเกะจนมาคุระเรียกแม่เคสุเกะว่า "แม่" เลยทีเดียว

เคสุเกะเองก็สนใจเรื่องดวงดาวและแร่หินเป็นงานอดิเรก ตอนนั้นมาคุระก็เรียกเคสุเกะให้กินข้าวเช้า จนถึงตอนนี้มาคุระมากินข้าวบ้านเคสุเกะมาตลอดเพราะส่วนมากแล้วพ่อของมาคุระมักจะไม่อยู่บ้าน ขณะที่กำลังกินนั้นทีวีก็กำลังฉายรายการหนึ่งที่บอกว่าใครคือสาวงามที่สุดในโลก

ตอนนั้นมาคุระถึงกับตะโกนตกใจจนเคสุเกะและแม่เคสุเกะตกใจไปด้วย เคสุเกะถามอะไรของมาคุระอีกจู่ๆก็ตะโกนออกมา มาคุระชี้ไปที่ทีวีซึ่งกำลังฉายสาวคนหนึ่ง แม่เคสุเกะดูแล้วก็เห็นเป็นสาวสวยดี มาคุระบอกเคสุเกะรู้จักแน่ๆเคสุเกะเลยดูให้ชัดๆอีกที

ซึ่งเป็นโฆษณาเครื่องเครื่องสำอาญผู้หญิงโดยมีพรีเซนเตอร์เป็นสาวคนหนึ่ง

หลังจากนั้นเคสุเกะกับมาคุระก็มาโรงเรียนซึ่งภายในโรงเรียนเองก็พูดถึงเรื่องโฆษณากันใหญ่ แต่ทางเคสุเกะยังไม่สนใจเรื่องนั้นก่อนเพราะกำลังเหนื่อยลากเลือดที่ปั่นจักรยานมาโดยให้มาคุระซ้อนมาด้วยและบอกเลยว่าตอนกลับจะไม่ให้ซ้อนท้ายแล้วเพราะมาคุระลืมจักรยานได้ไง มาคุระบอกเพราะเพื่อนเอาไปใช้เมื่อวาน เคสุเกะเลยบอกยังไงก็ไม่ให้ซ้อนท้ายตอนกลับแน่

แล้วมาคุระก็ขอชื่นชมต่อเรื่องที่รุ่นพี่ของโรงเรียนไปออกโฆษณาทีวี รุ่นพี่ชิไรที่เป็นประธานกรรมการห้องสมุด เป็นนักเรียนที่เป็นเลิศไร้ข้อตำหนิจนถือเป็นนักเรียนดีเด่นได้เลย และที่สำคัญคือสวยอีกต่างหากจนพวกอาจารย์เองก็ยังรู้จักกันทั้งนั้น มาคุระรู้สึกนับถือจนคิดว่าหากเธอพยายามดูบ้างแต่เคสุเกะบอกเลยว่าเป็นไปไม่ได้และบอกให้มาคุระมองกระจกดูตัวเองซะบ้าง

เคสุเกะก็ย้ำอีกให้ส่องกระจกดูตัวเองบ้าง มาคุระบอกไม่ต้องย้ำแล้วย้ำอีกก็ได้ หลังจากนั้นพอเคสุเกะมาที่ห้องเพื่อนเคสุเกะบอกเคสุเกะเองก็ใช่ย่อยเลย เคสุเกะถามเรื่องอะไรเพื่อนบอกก็มาคุระไงเพราะมีตั้งหลายคนที่เล็งมาคุระอยู่ เพื่อนบอกมาคุระ ปีหนึ่งยอดสาวนอนหลับ ชมรมซอร์ฟบอล

และที่สำคัญรูปร่างที่กระตุ้นได้อีก (ถึงหน้านี้พึ่งบอกว่าเพื่อนชื่อ โมบุอิจิ ฮาจิเมะ) ตอนนั้นหัวหน้าห้องก็มาขอให้เคสุเกะที่มีหน้าที่ห้องวิทย์ในวันนี้ไปเตรียมห้องก่อนจะถึงโฮมรูม ทางเคสุเกะที่ฟังฮาจิเมะพูดแล้วก็มาคิดตอนที่อยู่บ้านกับมาคุระที่ทำตัวดูจะไม่สมกับเป็นเพศหญิงเลย พอคิดๆไปก็มาถึงห้องวิทย์ตอนนั้นก็เผลอชนกับใครบางคน

และคนที่ชนนั้นก็พอดียืนอยู่บนบันไดปีนก็เลยตกลงมาทับเคสุเกะและ....

ตอนนั้นมีคนเหมือนกำลังหาเธออยู่เธอก็เลยดึงตัวเคสุเกะและปิดประตูและขอร้องเคสุเกะอย่าพึ่งพูดอะไรตอนนี้ อีกฝ่ายที่หาตัวเธอนั้นเหมือนจะเป็นสต๊าฟจากทางสตูดิโอ

พอไปแล้วเธอก็ขอโทษเคสุเกะ เคสุเกะที่พอได้เห็นชัดๆก็จำได้ว่าเป็นรุ่นพี่ที่อยู่ในโฆษณาก็เลยถามไปว่าใช่ไหม เธอก็ขอถามเคสุเกะก่อนว่าเป็นใครเคสุเกะก็เลยแนะนำตัวไป เธอก็แนะนำตัวบ้างว่าชื่อ ชิไร ยูกิ อยู่ปี 3 ซึ่งเคสุเกะก็รู้อยู่แล้ว ในตอนนั้นเคสุเกะคิดเลยว่ายูกินั้นพอได้เห็นตรงๆแบบนี้แล้วสวยจริงๆ

ทางยูกิบอกเธอต้องไปที่ประตูหลังโดยไม่ให้ใครมาเจอ ตอนนั้นเคสุเกะเลยเหมือนจะมีไอเดียดีๆ ด้านมาคุระที่ตามหาเคสุเกะและได้ยินจากคนในห้องว่าไปห้องวิทย์ มาคุระเลยเซ็งนิดๆเพราะจะเอากล่องข้าวมาให้ เพื่อนในห้องก็ถามแซวๆว่ามาคุระนี่เป็นภรรยาของเคสุเกะงั้นเหรอ มาคุระก็ปฎิเสธทันที

ด้านเคสุเกะที่กลับมาแบกกล่องอีกครั้งซึ่งที่จริงคือเอาตัวยูกิซ่อนไว้ในกล่องนั้นเอง แถมเพราะถือใต้กล่องก็เลยเหมือนไปจับก้นทางอ้อมซะงั้น

ในที่สุดก็มาถึงประตูหลัง ยูกิก็ขอบคุณที่ช่วยเคสุเกะบอกไม่เป็นไร พอยูกิกำลังปีนออกไปเห็นเคสุเกะแบบนี้แล้วก็หันมาพูดกับเคสุเกะ

ยูกิ: นี่...
ยูกิ: เป็นครั้งแรกรึเปล่าที่เธอได้จับหน้าอกนะ
เคสุเกะ: เอ๊ะ!!
ยูกิ: แต่ก็ไม่ได้ตั้งใจใช่ไหมล่ะ
เคสุเกะ: เอ๊ะ! มะๆ..ไม่เลยครับ!!
ยูกิ: มานี่สิ

ยูกิเรียกเคสุเกะไปหยิกหูเพื่อทำโทษที่จับก้นเธอเมื่อครู่ แต่เคสุเกะบอกไม่เห็นรู้เรื่องเลย ยูกิถามว่าจริงเหรอก็ผู้ชายตั้งมากมายอยากลองคิดจะจับอยู่แล้ว เคสุเกะยืนยันว่าไม่เลย ยูกิก็ถามอีกว่างั้นแล้วทำไมถึงหลบหน้าด้วยแถมหน้าแดงอีกเลยบอกเคสุเกะลามก ด้านมาคุระที่มาหาเคสุเกะที่ห้องวิทย์

ก็ได้เห็นเคสุเกะอยู่กับยูกิที่ประตูหลังจากหน้าต่างห้องพอดี

ยูกิ: ขอบใจนะ
ยูกิ: แล้วเจอกัน

มาคุระที่มองอยู่ พอยูกิไปแล้วเคสุเกะก็ถึงกับตัวสั่น และสุดท้ายมาคุระก็เอากล่องข้าวไปวางไว้ที่โต๊ะเคสุเกะแทนที่ตั้งใจจะให้กับมือ

พอเลิกเรียนฮาจิเมะบอกเคสุเกะว่าเลิกเรียนแล้วๆเป็นอะไรไปทำไมหน้าถึงแดงขนาดนั้น เคสุเกะก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมถึงสับสนแบบนี้และก็ขอตัวเลย ฮาจิเมะเลยคิดว่าเคสุเกะร้อนเหรอไง เคสุเกะมาคิดว่าที่ยูกิมาแหย่เข้านั้นมันอะไรกัน

พอมาจะมาเอาจักรยานก็เห็นว่าหายไปแล้วทั้งๆที่มั่นใจว่าล็อคกุญแจอย่างดี แต่พอคิดดูก็นึกได้ว่าคนเดียวที่รู้รหัสก็คือมาคุระ ทันทีนั้นเคสุเกะก็เลยวิ่งรวดกลับบ้าน

พอถึงบ้านก็เจอมาคุระ มาคุระถามเป็นไร เคสุเกะต่อว่าเลยว่าจะอะไรอีกเล่นฉกจักรยานกันแบบนี้ได้ไงทำให้เขาต้องวิ่งกลับมากินเวลาร่วม 2 ชั่วโมง แต่มาคุระก็ว่าเคสุเกะว่า "งี่เง่า" ซะงั้น เคสุเกะก็ยอมไม่ได้แต่ะพอไปด้านหน้าก็เจอมาคุระนุ่งหน้าเช็ดตัวผืนเดียวอยู่เลยตกใจ

มาคุระเลยรีบคว่ำหน้าทันทีและหน้าแดงทำเอาเคสุเกะนิ่งไปเลย

พอเห็นมาคุระแบบนี้แล้วยิ่งนึกถึงที่ฮาจิเมะพูดเมื่อเช้าอีกเคสุเกะเลยถึงกับต้องรีบสงบน้องชายตัวเอง

เคสุเกะ: (คิดอะไรกับมาคุ.. บ้าแล้ว..)
เคสุเกะ: (วันนี้เรามันน่าหัวเราะชะมัด..)
เคสุเกะ: (ทำยังไงดี!!)

ตอนนั้นมาคุระก็มาเรียกเคสุเกะ เคสุเกะก็บอกอะไรอีกเล่า

มาคุระ: คือว่า... ฉันคิดว่า...
มาคุระ: นาย.. อยากจะดู ใช่ไหม

เจอแบบนี้เคสุเกะก็ยิ่งแย่เข้าไปใหญ่ทำเป็นไม่รู้เรื่องจะดูอะไร มาคุระบอกเธอจะพูดได้ไงกันและเคสุเกะก็บอกอยู่โดยไม่ได้พูด เคสุเกะบอกไม่รู้เรื่องและบอกให้มาคุระไปแต่งตัวเร็วๆเลย มาคุระก็กดดันเข้าไปอีกเข้าประชิดเคสุเกะบอกเคสุเกะไม่รู้เรื่องทั้งๆที่รู้อยู่แล้วใช่ไหม

มาคุระ: ทำไมนายหลอกง่ายจัง

เคสุเกะก็อึ้งมาคุระเลยหันไปและเปิดผ้าให้ดูและจริงๆก็ใส่ชุดไว้ข้างในอยู่แล้ว

มาคุระก็เลยลงไปขำที่โซฟากับหน้าของเคสุเกะ

เคสุเกะ: เธอ..
มาคุระ: อะไรล่ะ
มาคุระ: หืม?

เคสุเกะ: อย่ามาล้อเล่นกับฉันเซ่!!!
เคสุเกะ: อะ..

มาคุระก็เลยขอโทษและขอตัวกลับเลย

พอคืนนั้นเคสุเกะที่มานอนในห้องตัวเอง ตอนนั้นแม่เคสุเกะก็พูดจากชั้นล่างจนเคสุเกะได้ยินว่า "เธอยังไม่กลับ" ทันทีนั้นแม่เคสุเกะเลยขึ้นมาหาเคสุเกะ

แม่เคสุเกะบอกมาคุระไม่อยู่บ้านเลยบอกให้เคสุเกะไปหามาคุระซะ เคสุเกะบอกอาจจะไปร้านสะดวกซื้อก็ได้ แม่เคสุเกะก็บอกคิดว่าเวลานี่มันอะไรกันแล้วและยืนยันให้เคสุเกะไป พอเคสุเกะทำเหมือนไม่อยากก็เจอแม่ตะโกนใส่จนต้องออกมาจนได้ เคสุเกะเลยไปทั้งบ้านมาคุระ ร้านสะดวกซื้อ ร้านอาหารใกล้บ้าน โรงเรียนและที่อื่นๆ

จนเหนื่อยก็ยังไม่เจอและเริ่มบ่น แต่เคสุเกะก็เริ่มมาคิด

เคสุเกะลองมาที่ๆจำได้ว่าเคยมาเล่นกันตอนเป็นเด็ก เป็นทุ่งดอกทานตะวันที่ต้องเดินผ่านเขามา และตอนนั้นก็เห็นมาคุระนั่งอยู่ที่ม้านั่ง

แต่พอเข้ามาใกล้ก็ไม่เห็นว่าอยู่แล้ว

เคสุเกะเลยเดินเข้ามาในทุ่งเพราะมั่นใจว่าเห็นที่ม้านั่งเมื่อครู่แน่ และตอนนั้นก็ได้เห็นมานั่งและ...

มาคุระที่กำลังหลับอยู่ที่ม้านั่ง

เคสุเกะ: มา...คุระ...

ตอนนั้นมาคุระก็ตื่นและเห็นเคสุเกะ

เคสุเกะเห็นแบบนี้แล้วก็...

เคสุเกะ: คิดว่านี่มันเวลาอะไรแล้วหา ยัยบ้า!!!
มาคุระ: เอ๊ะ ขะ ขอโทษ

เคสุเกะก็บ่นว่ามันตีสองแล้วมาทำอะไรที่นี่แต่พอเจอก็โล่งอกนิดหน่อย แต่มาคุระก็สงสัยตัวเองอยู่

พอหันมาดูเคสุเกะ เคสุเกะก็ถามว่าอะไรอีกเธอก็บอกไม่มีอะไร มาคุระถามมาหาตัวเธอเหรอ เคสุเกะบอกให้เงียบไปเลย

พอตอนเดินกลับมาคุระถามเคสุเกะว่าจำได้ไหม ตอนเด็กๆที่ไปดูหิ่งห้อยกันที่แม่น้ำคิโนเสะแล้วเคสุเกะก็หายไป เคสุเกะบอกจำไม่ได้แต่ตอนนั้นมาคุระจำได้อย่างดีที่เคสุเกะหายไปจนพ่อแม่หาตัวกันใหญ่จนมาหาถึงบนเขาและคิดว่าเคสุเกะตกเขา

ตอนนั้นมาคุระก็มาด้วยจนถึงทุ่งดอกทานตะวัน มาคุระก็ห่วงเหมือนกันก็เลยวิ่งเข้าไปหาในทุ่งดอกทานตะวันโดยไม่รู้ว่าจะหาที่ไหนแต่ก็ต้องไป และตอนนั้น

ก็เจอเคสุเกะ เคสุเกะในตอนนั้นมัวแต่สนใจจิ้งหรีดอยู่

มาคุระก็เลยดูด้วย จนพอมืดทั้งสองคนก็กลับมาหาพ่อแม่ที่ตามทั้งคนและตำรวจมาช่วยหา ทั้งพ่อและแม่ก็ด่าใหญ่

มาคุระในตอนนั้นยังจำได้ที่เคสุเกะจูงมือเธอออกมา พอมาคุระนึกเรื่องในตอนนั้นแล้วก็เรียกเคสุเกะอีกครั้ง เคสุเกะก็บอกอะไรอีกเรื่องมากจริง

มาคุระ: วะ..วันนี้...
มาคุระ: ตอนที่ฉันเอากล่องข้าวไปให้นาย...
มาคุระ: นะ..
มาคุระ: นาย..

เคสุเกะบอกอะไรอีกวันนี้ก็ก่อเรื่องทั้งวัน

มาคุระ: เพราะว่า...

เคสุเกะ: มาสิ
เคสุเกะ: กลับบ้านกัน
เคสุเกะ: ทุกคนเป็นห่วงแย่แล้ว

พอเดินออกจากทุ่งได้เคสุเกะก็โทรหาแม่บอกกำลังจะกลับและบอกอยู่ที่ทุ่งทานตะวันที่เขาชิโอมิ แต่ตอนนั้นเคสุเกะก็ได้ยินเรื่องที่ไม่อยากจะเชื่อจากแม่

แม่เคสุเกะได้ยินแล้วใช่ไหมและเธอตอนนี้เรียกแท๊กซี่อยู่ซึ่งตอนนั้นพ่อเคสุเกะก็อยู่ด้วยและบอกให้แม่เคสุเกะขึ้นมาเร็วๆ ทั้งพ่อแม่เคสุเกะต่างรีบไปที่แผนกฉุกเฉินโรงพยาบาลฮิกาชิอาบาระ และสายก็ตัดไปเคสุเกะไม่เข้าใจว่าเรื่องอะไร ตอนนั้นเคสุเกะหันมาดูมาคุระแล้วเห็นมาคุระทำหน้าเศร้า..

เคสุเกะ: นี่...
เคสุเกะ: หมายความว่าไงกัน...