[Spoil] Mahou Sensei Negima! - 352

Credit Text Spoil : บอนตะคุง

ต่อจากตอนที่แล้ว

ณ สถานที่แห่งหนึ่ง... อาซึนะกำลังนั่งเปลือยกายขดตัวอยู่ริมชายหาด

-"จิบิอาซึนะ"(น่าจะเป็นบุคลิกของเจ้าหญิงอัสดงฯที่อยู่ในตัว)เดินเข้ามาปลุกอาซึนะ

จิบิอาซึนะ : ....ถึงเวลาแล้ว อาซึนะ

อาซึนะ : ..ถึงเวลาแล้ว?

จิบิอาซึนะ : ..ใช่แล้ว พยายามได้ดีมาก

-แต่อาซึนะกลับบอกว่า"ช่างเถอะ ชั้นเหนื่อยแล้ว ขอนอนต่อละกัน" ...ก็เลยถูกจิบิอาซึนะเตะเรียกสติไป 1 ที

อาซึนะ : ทะ ทำอะไรน่ะ

จิบิอาซึนะ : ลืมสัญญาไปแล้วเหรอ?

จิบิอาซึนะ : สัญญาที่จะตื่นขึ้นมา..ด้วยบุคลิกของ"อาซึนะ".. เพราะแบบนั้นถึงได้พยายามมาตลอดใช่มั้ยล่ะ

ตัดฉากมาที่อาคารเรียนของมาโฮระ ...ร่างของอาซึนะที่ยังคงใส่ชุดนักเรียนแบบเดียวกับตอนที่แล้ว ...ได้ลอยลงมาจากท้องฟ้าและร่อนลงบนดาดฟ้าของอาคารเรียน(ตำแหน่งเดียวกับตอนที่จากไป)

-พออาซึนะลืมตาตื่นขึ้นมาก็เรียกหา เทโอโดร่า, รากัน และเนกิ แต่ก็ไม่เจอใครเลย

-อาซึนะเห็นเงาของคนขี่ไม้กวาดลอยอยู่บนท้องฟ้า... เลยเหมือนจะนึกอะไรออกจากนั้นก็วิ่งมาดู"โลกที่เปลี่ยนแปลงไป"จากบนอาคารเรียน(อยู่บนที่สูงเลยเห็นบริเวณรอบๆได้หมด)

-อาซึนะเงยขึ้นไปมองเสาขนาดใหญ่ที่ทอดยาวไปขึ้นบนท้องฟ้า(อวกาศ)ตรงเบื้องหน้า พลางนึกในใจ...

อาซึนะ : จริงสิ..นี่คงจะเป็น"ลิฟท์โคจร"ที่เชื่อมต่อขึ้นไปในอวกาศ

อาซึนะ : อ้าว? ที่นี่มันมาโฮระไม่ใช่เหรอ? เห็นบอกว่าจะไปสร้างที่"เส้นศูนย์สูตร"นี่นา ..มันยังไงกันแน่นะ

-ถึงจะแปลกใจแต่อาซึนะก็ยังพูดชมเนกิออกมาเพราะในที่สุดก็สามารถเชื่อมต่อทั้ง 2 โลกเข้าด้วยกันได้สำเร็จ

-อาซึนะเห็นว่าโลกเปลี่ยนแปลงไปมาก(ผู้คนขี่ไม้กวาดบินอยู่บนฟ้าเหมือนเป็นเรื่องปกติ)ก็เลยแน่ใจว่าที่นี่คือ"อนาคต" ...แต่ก็มีตกใจนิดหน่อยเพราะดันไปเห็นว่าตอนนี้เป็นปี 2135 จากรายงานข่าวภาคเช้า

-อาซึนะเดินสำรวจรอบเมืองพลางนึกในใจ"ปี 2135? สงสัยจะหลับนานเกินไปหน่อย" ...จากนั้นก็นึกได้ว่าต้องไปหาเนกิก็เลยลองเดินไปหาที่บ้านพักของเอวาฯดู แต่ก็พบว่าบ้านพักของเอวาฯได้กลายเป็นบ้านร้างไปซะแล้ว

-อาซึนะพยายามเช็คที่อยู่ของเนกิจาก Wikipedia ซึ่งก็เจอแต่ประวัติส่วนตัวแต่ที่อยู่ไม่ระบุ (เนกิ สปริงฟิลด์ , เกิด 2 พฤษภาคม 1993 / รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพัฒนาระบบพลังงานแสงอาทิตย์ระหว่างประเทศ / จอมเวทย์ผู้ยิ่งใหญ่ / เกิดในประเทศอังกฤษ / ที่อยู่ปัจจุบันไม่อาจทราบได้) ...อาซึนะก็เลยลองหาชื่ออื่นดูจนมาเจอนามสกุล"ยูกิฮิโระ"ที่คุ้นเคย

-อาซึนะเดินมาที่คฤหาสน์ของตระกูลยูกิฮิโระ แต่รปภ.หน้าคฤหาสน์ก็บอกว่าถ้าไม่ได้นัดเอาไว้ก่อนก็คงปล่อยให้เข้าไปพบไม่ได้ ...ในขณะนั้นเองก็มีเสียงของเด็กผู้หญิงดังมาจากข้างหลังของอาซึนะ

??? : กำลังตามหาคุณเนกิอยู่รึคะ?

-พออาซึนะหันไปดูก็ได้พบกับเด็กผู้หญิงคนนึงที่หน้าเหมือนกับอายากะตอนเด็กยั่งกับแกะ

อาซึนะ : ....หัวหน้าห้อง?

-จิบิอายากะพาอาซึนะไปยังสถานที่แห่งหนึ่ง  ซึ่ง ณ ที่แห่งนั้นมีป้ายหลุมศพของเนกิตั้งอยู่

อาซึนะ : ........ โกหกน่า..

จิบิอายากะ : คนๆนี้คือคนสำคัญของย่าทวดของหนูเองค่ะ

อาซึนะ : มะ..ไม่จริง.. ทำไมล่ะ? นาย..นายบอกว่าไม่มีทางตายเพราะมีร่างกายเหมือนกับเอวาจัง.. นายบอกว่านายจะทำงานไปเรื่อยๆจนชั้นตื่นขึ้นมาไม่ใช่เหรอ

-บอดี้การ์ดของจิบิอายากะบอกจิบิอายากะว่าได้เวลากลับแล้ว... จิบิอายากะก็เลยขอพูดทิ้งท้ายให้อาซึนะฟังก่อนจะกลับ

จิบิอายากะ : คุณย่าเคยบอกเอาไว้ว่า"ถึงแม้ว่าคุณย่าทวดจะเริ่มแก่ตัวลงแต่เขา(เนกิ)ก็ยังดูเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง ...และพวกเขา(อายากะกับเนกิ)ก็มีเพื่อนคนสำคัญอยู่คนนึง เพื่อที่จะได้พบกับคนๆนั้นคุณย่าทวดเลยใช้ชีวิตมาอย่างยืนยาว(ไม่ด้วย"พลังใจ"ก็"วิทยาการ"ล่ะนะ)

จิบิอายากะ : "ถ้าหากสามารถได้พบกับเธอคนนั้นอีกครั้ง เธอจะต้องตกใจและหัวเราะเริงร่าออกมาเหมือนเด็กๆแน่ๆ" คุณย่าทวดพูดเอาไว้อย่างนี้แหละค่ะ..

จิบิอายากะ : สุดท้ายคุณย่าทวดก็ได้จากไปด้วยอายุ 115 ปี

อาซึนะ : 115 ปี? อายุยืนมากเลยนะ!

จิบิอายากะ : ได้ยินว่าแกแข็งแรงมากเลยล่ะค่ะ

-หลังจากคุยกันจบจิบิอายากะก็ขอตัวกลับ... ส่วนอาซึนะก็นึกเรื่อง"ไทม์แคปซูล"ออก ...ก็เลยกลับโรงเรียนมาโฮระไปขุดขึ้นมาดู(จุดเดิมที่เคยขุดขึ้นมาดูกับอายากะ)

-อาซึนะเปิดกล่องไทม์แคปซูลออกมาดูก็เจอรูปเก่าๆสมัยที่ตนเองยังเป็นนักเรียนอยู่... และเมื่อเปิดดูไปเรื่อยๆก็ได้เจอกับรูปที่ถูกถ่ายขึ้นหลังจากที่อาซึนะหลับไปแล้ว 5 ปี

อาซึนะ : โคโนกะกับคุณเซ็ตสึนะ! สวยกันทั้งคู่เลย เอ๋ อะไรน่ะ? วันทดสอบเพื่อเป็น"จอมเวทย์ผู้ยิ่งใหญ่"? สอบผ่านด้วย! ยอดไปเลย!

อาซึนะ : กรี้ด-- น่ารักจังเลย มากิจังตอนเรียนมหาลัย!(น่าจะ"มากิเอะ") ทั้ง 4 คนยังสนิทกันเหมือนเดิมเลยนะ (มากิเอะ, อาโกะ, อากิระ, ยูนะ < อันนี้เดาเอานะ)

อาซึนะ : เห เห คาคิซากิ(มิสะ)ดูท่าจะป็อบปูล่าน่าดู นี่อะไรน่ะ เชื่อเขาเลยแฮะ--

อาซึนะ : ว๊าว พารุ(ฮารุนะ)! งานประชุมอะไรเนี่ย!? แถมประชุมที่"เมกาโร"ด้วย << ได้ยินว่าอยากจะครองทั้ง 2 โลก

อาซึนะ : โอ้-- อาซากุระออกหนังสือ-- ฮะ ฮะ เนกิได้ขึ้นปกด้วย

อาซึนะ : อา นัตสึมิจังเอาจริงแฮะ~~♥ << สงสัยจะได้เป็นแฟนกับโคทาโร่)

อาซึนะ : หวา ซัตสึกิจัง ที่นั่นฝรั่งเศส? ชนะเลิศ ยอดเลย! << แข่งทำอาหารมั้ง

อาซึนะ : เฮ้ย! ฟูจังกับฟูมิจังนี่นา!(ฝาแฝด) หนุ่มหน้าตาดีสองคนนี่ใครน่ะ? แฟนเหรอ? โกหกน่า! (หูกับหางพวกนั้นมันของจริงนี่นา)

อาซึนะ : หือ? มีคุณซาซี่ 2 คน ..อ๋อ พี่สาวสินะ! แล้วคนมีเครานี่ใครน่ะ? << น่าจะเป็น"เคาน์ วิลเฮล์ม โยเซฟ ฟอน แฮร์มัน"ที่เคยบุกมาที่มาโฮระประมาณเล่ม 7 (มั้ง)

อาซึนะ : เอ๊ะ คุณทัตสึมิยะ ทำไมมีเด็กรุมเต็มเลย

อาซึนะ : เอ๋--? ซาโยจังมีขาด้วย!

-อาซึนะดูรูปไปเรื่อยๆจนมาถึงภาพของยูเอะกับโนโดกะ

อาซึนะ : นี่มัน.. ยูเอะจัง? หลังจากนั้น 15 ปีงั้นเหรอ? ฮะ ฮะ ยูเอะจังไม่เปลี่ยนไปเลยนะ (..ถ้าพูดอย่างนี้ให้ได้ยินสงสัยโดนโกรธแน่เลย)

อาซึนะ : หือ?

อาซึนะ : คุณหนูร้านหนังสือ!? ว๊าว น่ารักสุดๆเลย! เดี๋ยวนะนั่นมันในอวกาศนี่น่า! เอ๋ อะไรน่ะ? ทั้งคู่ทำงานอยู่ที่เดียวกัน? โห ได้ทำงานในอวกาศด้วย ยอดไปเลย!

-อาซึนะเปิดไปดูภาพถัดไป

อาซึนะ : ว๊าว อาเนียจังตอนโต! เอ๊ะ นี่มันคุณสแตนนี่นา!?(มีเนงาเนะญาติของเนกิอยู่ในรูปด้วย) ถ้างั้นโคโนกะก็ทำสำเร็จแล้วสินะ ..โคโนกะ

อาซึนะ : นั่นสินะ.. ทุกๆคนต่างก็สุขสบายกันดี

-อาซึนะเปิดมาถึงรูปของเนกิ (มีอายากะกับชาช่ามารุอยู่ในรูปด้วย)

อาซึนะ : อา.. เนกิ..

อาซึนะ : (สูงขึ้นนี่นา คงเพราะ"ยาเปลี่ยนอายุ"ล่ะมั้ง)

-นิ้วมือของอาซึนะไปแตะถูกกับแผ่นอัดเสียงที่อยู่หลังรูปของเนกิ

เนกิ : เอ๋-- อ่ะแฮ่ม ได้ยินมั้ยครับ? เนกิเองครับ

อาซึนะ : เอ๋

เนกิ : ตอนนี้คือปี 2023 ..คุณอาซึนะกำลังฟังอยู่รึเปล่าครับ? อาจจะแปลกไปหน่อยแต่คุณอายากะเขารบเร้าให้ทำแบบนี้น่ะครับ..

อาซึนะ : (เครื่องอัดเสียง..?)

เนกิ : เอ่อ..โครงการดำเนินไปได้ด้วยดีครับ! มีหลายคนไม่เห็นด้วยเรื่องลิฟท์โคจร แต่ในที่สุดก็จะสามารถเปิดเผยต่อสาธารณชนได้ในอีก 5 ปีข้างหน้าแล้วครับ ..Terraforming ก็เช่นกัน ต้องขอบคุณในความพยายามของทุกๆคน..

เนกิ : เอ่อ.. ครับ.. ถึงจะดำเนินโครงการไปต่อได้แต่ ..ก็ยังมีปัญหาอยู่นิดหน่อย.. มัน.. ทำให้ผมไม่สบายใจ ..เรื่องมัน..เป็นอย่างที่เฟทบอกเอาไว้จริงๆ.. ฮะ ฮะ พูดไปก็คงทำอะไรไม่ได้แล้วล่ะครับ  อา.. ถ้าตอนนี้มีคุณอาซึนะอยู่ด้วยล่ะก็..

สนมเอก(จิซาเมะ) : อ้าว? เฮ้ย นายจะบอกว่าพวกเราไม่ดีพอใช่มั้ย เจ้าหมอนี่..  (สนมเอกเดินเข้ามาวีนใส่เนกิ)

เนกิ : หวาาาาาา? ไม่ใช่นะครับ ไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น

ชาช่ามารุ : คุณจิซาเมะตอนนี้กำลังอัดเสียงอยู่นะคะ

-อาซึนะได้ยินแบบนี้ก็หัวเราะออกมา... หลังจากนั้นเนกิก็เริ่มพูดต่อ

เนกิ : ..คุณอาซึนะครับ..

เนกิ : ผมอยากเจอคุณครับ

เนกิ : ผมคิดถึงคุณมากๆเลย

อาซึนะ : เนกิ

อาซึนะ : ...... ......

อาซึนะ : ตาบ้า ถ้าอย่างนั้นแล้วทำไม.. ถึงได้ชิงตัวตายไปก่อนล่ะ..

-มือของอาซึนะเผลอไปถูกเข้ากับแผ่นบันทึกเสียงอีกอัน

อายากะ : ใกล้จะถึงปี 2090 แล้ว.. คุณอาซึนะ กำลังฟังอยู่รึเปล่าคะ? นี่ชั้นเอง ยูกิฮิโระ อายากะ ค่ะ

อาซึนะ : เอ๋.. หัวหน้าห้อง?

อายากะ : หุ หุ หุ.. ตอนนี้ชั้นแก่ตัวลงมากแล้วล่ะค่ะ เพื่อนๆของพวกเราก็ล่วงหน้าไปกันก่อนหลายคนแล้ว

อายากะ : ที่ชั้นฝืนมาได้จนถึงตอนนี้ก็เพราะอยากจะเห็นสีหน้าตกใจของคุณน่ะค่ะ

-อาซึนะนึกถึงอายุ 115 ปีของอายากะที่จิบิอายากะบอกเอาไว้... ก็เลยเข้าใจได้ทันทีว่า"ปีที่อายากะตายคือปี 2104 ซึ่งก็คือครบ 100 ปีหลังจากที่อาซึนะจากไปพอดี"

อาซึนะ : (เป็นปีที่ชั้นควรจะตื่นขึ้นมา)

-หลังจากนั้นอาซึนะก็มองเห็นภาพของอายากะ(ตอนแก่)ยืนกางร่มอยู่บนทุ่งกว้างแห่งหนึ่ง โดยมีเด็ก 3 คนที่หน้าคล้ายโคโนกะ, เซ็ตสึนะ และอายากะ กำลังวิ่งเล่นกันอยู่ (จะเกิดจากเวทมนตร์หรือจะเป็นเพราะอาซึนะคิดเอาเองอันนี้ไม่แน่ใจ)

อายากะ : คุณอาซึนะรู้จักที่นี่มั้ยคะ?

อายากะ : ที่นี่น่ะ ทำให้ชั้นรู้สึกว่าตัวเบาขึ้น แถมยังผ่อนคลายขึ้นด้วย

อายากะ : ถ้าสามารถทำได้.. ชั้นอยากจะเห็นคุณด้วยตาตัวเองอีกครั้งค่ะ บนโลกที่คุณกับคุณครูเนกิได้ช่วยกันสร้างขึ้นมา

อายากะ : เนอะ.. คุณอาซึนะ..   

-พอภาพอายากะกับพวกเด็กๆหายไปแล้ว... อาซึนะก็พูดขอโทษอายากะที่ตนเองตื่นมาช้าเกินไป

อาซึนะ : ทุกคนไม่อยู่แล้วสินะ.. ทั้งหัวหน้าห้อง.. ทั้งเนกิ.. ทั้งโคโนกะ.. ทั้งคุณเซ็ตสึนะ.. ทั้งคาคิซากิ.. ทั้งมิโซระ.. ทั้งอาจารย์ทาคาฮาตะ.. ทั้งเจ้าบ้าคาโม..

อาซึนะ : ถ้าเป็นอย่างนี้.. ชั้น.. ชั้นหายตัวไปเลยยังจะดีซะกว่า

อาซึนะ(ร้องไห้) : อยากเจอ.. อยากจะเจอกับทุกคนอีกครั้ง

-อาซึนะร้องไห้โฮอยู่ได้ซักพักก็มีคนเดินมาอยู่ข้างหลัง

เอวาฯ : ให้ตายสิ ยังชอบโวยวายไม่เปลี่ยนเลยนะ คากุระซากะ อาซึนะ

อาซึนะ : ..?

อาซึนะ : เห..

เจ้า หลิน เฉิง : ไม่น่าเชื่อว่าจะหลับเกินไปอีกตั้ง 30 ปีน่อ (จริงๆน่าจะเป็น 31) 

อาซึนะ : อะ.. อา..

เจ้า หลิน เฉิง : 100 ปีที่ผ่านมาขอบคุณมากนะ ยอดเยี่ยมไปเลยน่อคุณอาซึนะ

หลายปีที่ผ่านมาจะไม่สูญเปล่า!! "เนกิมะ"เตรียมเข้าสู่ปัจฉิมบทในตอนที่เหลืออีก 3 ตอน!!

จบตอน