[Spoil] EXEcutional - 178 # Chrono Battle II

ต่อจากตอนที่แล้ว วรวรรณจัดการรุกใส่ซีน่อนไม่ยั้ง ซีน่อนเองก็ถึงกับตะลึงและไม่เชื่อว่าจะมีเพลเยอร์ที่ไหนทำร้ายตนได้ขนาดนี้ วรวรรณก็เลยบอกเลยว่าตนไม่ใช่เพลเยอร์แต่เป็น NPC พูดจบก็โจมตีต่อและเพราะอาวุธไทม์ซอร์ดของเธอที่จะสามารถหยุดห้วงเวลาทุกสิ่งทุกอย่างที่ฟาดฟันได้ วรวรรณจึงใช้แค่การโจมตีธรรมดาก็เอาซีน่อนอยู่แล้ว

วรวรรณที่เป็นฝ่ายโจมตีซีน่อนเพียงฝ่ายเดียวก็สามารถจัดการซีน่อนดับดิ้นจอดไปได้ด้วยเวลาเพียง 15 วินาทีจนวรวรรณเองก็ยังพูดเลยว่าซีน่อนนกกระจอกยังไม่ทันกินน้ำ แต่วรวรรณก็บอกเธอก็ไม่ใจร้ายนักเลยบอกจะชุบชีวิตให้ พูดเสร็จวรวรรณก็เริ่มใช้ความสามารถบางอย่างกับซีน่อนทันที

ตัดมาที่หมู่บ้านมายาในคลังแสงอวกาศ พวกกานดาที่กลับมาตั้งหลักที่หมู่บ้านก็กลุ้มใจที่ทำยังไงก็สู้มอนสเตอร์ตัวนั้นไม่ได้ เพราะพื้นเป็นน้ำก็เลยลองยืนบนตัว แต่พอลองยืนก็ยืนไม่ได้เพราะส่วนมีคมบนตัวมอนสเตอร์ จะอยู่ในน้ำนิ่งๆก็ไม่ได้เพราะโดนยิงไม่ยั้งด้วย

มอนสเตอร์ที่พวกกานดาพูดถึงนั้น คือ
เพลทการ์เดี้ยน: ซอร์ด-โมโนลิธ
ประเภทอาวุธมีชีวิต
HP 18,070,500
โผล่มาพร้อมฟิลด์พื้นน้ำ โจมตีด้วยการยิงลำแสงสลับกับการฟาดฟัน
เงื่อนไขการปรากฎตัวคือ หัวหน้าปาร์ตี้ LV70 ขึ้นไปและอยู่ในความลึกระดับ 1

พวกกานดาก็เสียดายเพราะเก็บเลเวลกับเมก้าฟอร์ทจนชินและเริ่มหลบการโจมตีได้หมดแล้ว แต่เจอเจ้าซอร์ด-โมโนลิธมาแทนแบบนี้ก็เลยถึงกับจะบ๊ายบายกับการเก็บเลเวลวิธีนี้เลย มัจฉาเองก็ชมเหมือนกันว่าคนสมองอย่างกานดาจะนึกวิธีเก็บเลเวลนี้ออกได้แถมยังเก็บของกานดาจนเลเวล 70 เลยด้วย แต่กานดาก็บอกแบบภูมิใจเลยว่าไม่ได้คิดเองแต่ภัสสรต่างหากที่คิดยอมรับว่าตัวเองไม่มีปัญญาคิดเองทำเอาที่มัจฉาชมเมื่อครู่ถึงกับพูดไม่ออกเลย ตอนนี้เลยกลายเป็นเจ้าเป็ดที่เลเวลอ่อนสุดแถมยังเจ็บใจที่โดนกานดาทิ้งไปไกลอีก วันเดอร์แมนก็ยังมีหน้ามาพูดว่ากานดาขึ้นมาทัดเทียมตน เจ้าเป็ดเห็นแบบนี้ก็ยังโล่งใจอย่างที่คนอ่อนสุดไม่ใช่ตัวเอง(ตราบที่ยังมีวันเดอร์แมนอยู่ในกลุ่ม)

ตอนนั้นมัจฉาบอกไหนๆก็คิดจะจบเกมกันแล้วมัจฉาก็เลยให้ถือโอกาสนี้กำจัดจุดอ่อนของตัวเองเลยดีกว่า กานดาก็งงมัจฉาเลยถามกานดาเรื่อง Skill กับ Status ของกานดาเองที่กานดาดูไม่ค่อยสนใจเท่าไร มัจฉาพูดขึ้นมาไวพจน์ก็นึกได้เลยถามกานดาว่าได้ดูความสามารถของตัวเองบ้างรึเปล่าตอนที่เก็บเลเวลถึง 70 มานี่ กานดาก็บอกอย่างหน้าชื่นตาบานเลยว่ามัวแต่สู้จนลืมไปตั้งแต่เลเวล 60 แล้ว มัจฉาก็บอกทำงั้นไม่ได้เพราะการสู้กับมอนสเตอร์ระดับสูงการสู้ก็ยิ่งซับซ้อน อย่างเมก้าฟอร์ทก็ยังมีท่าสโตนไรเซอร์ที่ต้องมีสกิลกระโดดสูงกว่า 9 ถึงจะหลบพ้น ไวพจน์ก็ยังคิดว่าซอร์ด-โมโนลิธเองก็คงต้องมีสกิลว่ายน้ำสัก 7 ด้วยถึงจะหลบท่าของมันพ้นซึ่งเป็นระดับที่สูงจนกานดายังตกใจ

เกม UN นี้การอัพ สกิลพื้นฐาน JobSkill ท่าไม้ตาย นั้นจะใช้ค่า EXP ซึ่งมีจำนวนจำกัด(แต่จะแยกกับ EXP ในการเก็บเลเวล)จึงต้องเลือกในการอัพให้ดี แต่ก็มีวิธีบางอย่างในการแลกซื้อสกิลมาได้ด้วยถือเป็นการประหยัด EXP ได้ เมื่อตั้งใจในการอัพสกิลแบบนี้แล้วทุกคนก็ถามกานดาว่าจะเอายังไง กานดาเองก็อยากจะเก่งหลายๆอย่างแต่ยังไง EXP ก็จำกัด ให้กานดาจัดการเองมีหวังเละแน่ทุกคนในกลุ่ม(นอกจากพริก)ก็เลยมาช่วยกันดูและเลือกให้กานดาว่าควรจะอัพแบบไหน

ระหว่างนั้นวิศนะก็ปลีกตัวออกมาพร้อมกับบ่นกานดาที่คิดจะจบเกมทั้งๆที่มีคนอยากจะจบเกมเยอะแยะมากมาย แต่ยังไงวิศนะก็ไม่สนอยู่ดี และพอเดินออกมาได้หน่อยแล้ววิศนะก็เรียกคนที่แอบๆซ่อนๆอยู่ให้ออกมาและบอกเลยว่าในหมู่บ้านยังไงก็สู้ไม่ได้อยู่แล้วซ่อนไปก็เปล่าประโยชน์ คนที่วิศนะพูดถึงกันก็เลยยอมออกมาซึ่งคนๆนั้นก็คือ พัมพ์กิ้น

พัมพ์กิ้นบอกตัวเองเป็นสายต่อสู้อ่อนแอเลยหลบซ่อนจนเคยชินแต่ก็ชมวิศนะที่มาตามนัด วิศนะก็ไม่ขออ้อมค้อมให้พัมพ์กิ้นพูดเลยว่ามีธุระอะไรโดยบอกก่อนเลยว่าตนเองไม่ใช่ GM แล้วอย่าหวังจะได้ข่าวสารอะไร แต่ก่อนที่พัมพ์กิ้นจะพูดธุระพัมพ์กิ้นเองก็บอกวิศนะเองก็หลบๆซ่อนๆเหมือนกันถึงได้ใส่หน้ากากอยู่ตลอดเลยขอให้ถอดหน้ากากจะได้คุยกันจริงๆจังๆดีกว่า วิศนะก็เลยยอมถอดหน้ากากออกเผยให้เห็นหน้าตาน่ากลัวที่บึ้งมาเลย

เจอแบบนี้พัมพ์กิ้นก็เลยไม่แซวต่อและเข้าเรื่องบอกเขาไม่ได้มาพูดเรื่องเกี่ยวกับ GM หรือบริษัทแต่เป็นเรื่องส่วนตัวกับวิศนะโดยตรง และธุระนั้นก็คืออยากให้ร่วมมือกันเพื่อจบเกม

พัมพ์กิ้นบอกวิศนะน่าจะรู้ว่า Ranking ของเขาอยู่อันดับ 4 และถึงชื่อของวิศนะจะหายไปตั้งแต่ศึกบ้านวินเชสเตอร์ แต่ตอนที่พัมพ์กิ้นปะทะกับวิศนะคราวก่อนก็รู้ว่าวิศนะยังร้ายกาจเหมือนเดิม พัมพ์กิ้นบอกแผลที่ขาของเขายังลุกไหม้อยู่จนถึงตอนนี้เป็นสิ่งที่พิสูจน์อย่างดีว่าวิศนะได้พลังที่ร้ายกาจมาไว้ในมือ แต่ตอนนี้ใช้เวลาในเกมไปกับการเฝ้าน้องชายพัมพ์กิ้นเลยถามว่าวิศนะจะเอางั้นจริงๆเหรอ และยังรู้ด้วยว่าหากไม่มีเรื่อง ESP วิศนะก็คงเลิกเล่นเกมนี้ไปนานแล้ว แต่เพราะภยันตรายด้าน ESP ที่ใกล้เข้ามาทุกทีซึ่งกานดาก็เป็นหนึ่งในนั้นก็เลยนิ่งเฉยไม่ได้

วิศนะ: แกนี่รู้มากจริง
วิศนะ: เป็นจิ้งจกบ้านฉันรึไงวะ!?
พัมพ์กิ้น: แทนที่จะปล่อยให้ภัยมาถึงตัว
พัมพ์กิ้น: เป็นฝ่ายจัดการมันก่อนคือทางเลือกที่ดีที่สุด เห็นด้วยมั้ยครับ

จบตอน