[Spoil] Sketdance - 218

ไม่มีแปลเลยเดาจากภาพเอานะครับ

เปิดตอน บอสเซนที่ได้แต่นอนเซ็งเพราะช่วงนี้ไม่มีคนมาขอร้องงานเลยและไม่รู้เพราะทำไม สวิตซ์ก็เลยบอกสาเหตุให้ว่านั้นเพราะชมรมพ๊อกเก็ตแดนของพวกทาคุโตะนั้นเอง พวกบอสเซนก็เลยคิดว่าแบบนี้ยอมไม่ได้ต้องลุกขึ้นสู้แสดงผลงานให้เห็นว่าพวกเขาดีกว่าเห็นๆ แต่ถึงจะพูดไปก็ต้องรอให้ใครสักคนมาขอร้องงานก่อนอยู่ดี และตอนนั้นก็มีคนมาจริงๆและคนๆนั้นก็คือ รูมิ น้องของบอสเซนนั้นเอง

รูมิอยากมาขอให้บอสเซนช่วยเรื่องเข้าชมรมเหมาะๆให้หน่อย แต่บอสเซนที่เห็นเป็นรูมิก็เลยเซ็งไม่อยากช่วย แต่ไหนๆก็เป็นงานและยิ่งมีพวกทาคุโตะมาแย่งงานแบบนี้และเป็นน้องสาวก็ต้องช่วย บอสเซนเลยถามรูมิก่อนว่าอยากเข้าชมรมอะไรรูมิก็บอกชมรมการวรรณกรรม แม้จะผิดคาดไปนิดแต่บอสเซนก็บอกจะช่วยเอง

ด้วยเหตุนี้บอสเซนเลยพาไปที่ห้องชมรมวรรณกรรม รูมิก็ตื่นเต้นทำให้บอสเซนนึกถึงตอนที่ไปขอยื่นอนุมัติเข้าชมรมจากประธานสองรุ่นก่อนที่ทำให้ใจเต้นว่าจะได้ไม่ได้ ถึงตอนนั้นจะไม่ได้เพราะมีแค่สองคนแต่การตั้งชมรมต้องมีสามคนเป็นอย่างน้อย ทางรูมิเองก็คิดว่าจะได้เห็นฉากหวานซึ้งของการเข้าชมรมที่เป็นประธานสุดหล่อ และเมื่อเริ่มเอาจริงเข้าไปปรากฎว่าคนในชมรมนอกจากจะชายล้วนไม่พอแต่ละคนหน้ายังไม่ให้ว่าเป็นชมรมวรรณกรรมอีก

รูมิเจอแบบนี้ก็เริ่มหวั่นๆ ทางพวกชมรมวรรณกรรมก็เริ่มพูดใหญ่เกี่ยวการที่ชมรมขาดแคลนผู้หญิงมานานแล้ว เจอเข้าไปแบบนี้รูมิเลยเกิดอาการขยาดไม่อยากเข้าซะแล้วแถมดูจากรอบๆห้องก็คิดว่าไม่ได้ทำกิจกรรมเป็นจริงเป็นจังด้วย

ด้วยเหตุนี้รูมิก็เลยต้องหาชมรมอื่นบอสเซนก็เลยบ่น แต่รูมิอยากที่จะจริงจังกับการได้ทำกิจกรรมชมรม อย่างเป็นอย่างบอสเซนที่มุ่งมั่นกับชมรมของตัวเอง ด้วยเหตุนี้บอสเซนก็เลยจะช่วยต่อหาชมรมที่เหมาะสมกับรูมิให้

ประเดิมชมรมต่อไปชมรมกระจายเสียง ถึงสมาชิกจะดูดีสมเป็นคนในชมรมแต่เพราะกิจกรรมที่ดูจะหวั่นๆก็เลยคิดว่าท่าจะไม่ไหว ต่อไปชมรมการ์ตูนผู้หญิงของโรมัน แน่นอนว่าความเพี้ยนของโรมันก็เลยเข้าไม่ไหว พอเป็นชมรมอนิเมก็แทบจะพอๆกับชมรมวรรณกรรมยิ่งเป็นน้องสาวอีกยิ่งหื่นกระหายกันใหญ่ พอไปชมรมควิกซ์ก็เจอทายปริศนาก่อนซะงั้นแถมยังเพี้ยนๆเหมือนเดิม

ไปๆมาๆก็หาชมรมดีๆไม่ได้เลยจนรูมิเริ่มบ่นถามไม่มีเลยจริงๆเหรอที่จะจริงจังทำกิจกรรมชมรมกันจริงๆ บอสเซนก็คิดๆและพามาดูชมรมสิ่งลี้ลับ ผลนั้นแค่เจอให้ลองทำกิจกรรมเรียกปีศาจเข้าไปก็คิดว่าบ้าแล้ว หลังจากนั้นก็ไปมาอีกหลายชมรมที่บอสเซนรู้จักจนสุดท้ายก็มานั่งตายรัง มานั่งคิดที่ห้องพวกบอสเซนคิดว่าไม่มีเลยจริงๆเหรอ แต่ยังไงรูมิก็ยังเชื่อว่าต้องหาเจอสักวันแน่

และตอนนั้นเองรูมิก็เห็นข่าวเรื่องชมรมพ็อกเก็ตแดน รูมิก็บอกนี่แหละใช่เลยทำเอาพวกบอสเซนงง

หลังจากนั้นก็มีข่าวที่รูมิเป็นคนเขียนออกมา สรุปก็คือรูมิเข้าชมรมหนังสือพิมพ์กลายเป็นนักข่าวภายในโรงเรียนนั้นเอง

จบตอน