[Spoil] Kagami no Kuni no Harisugawa - 26

เปิดตอน เช้าวันใหม่พวกมิซากิที่มาโรงเรียนก็เจอมาโอะพึ่งมาถึงพอดีเหมือนกันเลยตะโกนเรียกทักทาย แต่มาโอะกลับดูเหม่อๆผิดปกติจนพวกมิซากิสงสัย มาโอะเองก็ขอโทษที่ไม่ได้รู้ตัวเลยๆบอกครั้งหน้าจะเอาใจใส่กว่านี้แต่มิซากิก็เห็นๆอยู่เลยว่าขนาดตอนนี้มาโอะยังดูเหม่อๆเหมือนไม่สนใจอยู่ดี

หลังจากนั้นช่วงพัก สามสาวเพื่อนสนิทของมาโอะก็มาคุยกันเรื่องที่มาโอะดูแปลกๆไปมา 2-3 วันแล้ว มาโอะดูเหมือนคิดอะไรยางอย่างอยู่แต่กลับไม่พูดอะไรเลยนอกจากเหม่ออย่างเดียว มิซากิคิดว่ามาโอะเริ่มมีอาการเหงาที่ต้องอยู่บ้านคนเดียวรึเปล่าแต่จูริก็คิดว่าไม่น่าใช่เพราะมาโอะดูไม่เข้าหาพวกเธอที่เป็นเพื่อนเลย ซากิเองก็คิดว่าทางทีมาโอะคงไปทะเลาะกันมาทำเอามิซากิงงว่าแล้วมาโอะจะไปทะเลาะกับใคร

ด้านซากิที่แยกจากพวกมิซากิมาก็มาหาเท็ตสึที่กระจกที่แขวนไว้ที่หลังห้องทุบกำแพงเรียกเท็ตสึกันเลย ซากิถามเท็ตสึทันทีว่าเท็ตสึไปทำอะไรให้มาโอะโกรธหรืออะไรทำนองนั้นรึเปล่า เท็ตสึเจอถามแบบนี้ก็แปลกใจว่าถามอะไรกัน เท็ตสึบอกซากิเลยเหมือนกันว่าแม้แต่เขาเองก็รู้ว่ามาโอะดูแปลกๆไปขนาดกระทั้งบรรยากาศก็ยังรู้สึกว่าแปลกไปเลย

เท็ตสึพูดถึงตอนที่อยู่บ้านมาโอะ เท็ตสึที่เห็นมาโอะแปลกไปเลยพยายามจะถามแต่ดูเหมือนมาโอะมัวแต่คิดอะไรจนไม่ได้สนใจเท็ตสึเลยจนเท็ตสึต้องเรียกซ้ำถึงจะได้ยิน แต่พอมาโอะพูดเสร็จก็เหม่อไปอีกรอบจนเท็ตสึเองก็ยังงง ไปๆมาๆมาโอะก็ขอตัวไปทำข้าวเย็นเลยทำเอาเท็ตสึเริ่มคิด

แต่จากที่เท็ตสึมานึกๆดูก็ไม่เห็นว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้นเป็นพิเศษแต่ก็เห็นว่าดูเหมือนมาโอะคคิดใคร่ครวญอะไรสักอย่างอยู่แต่ก็ไม่มีอะไรที่จะบ่งบอกให้เท็ตสึรู้ว่าเรื่องอะไร ซากิถามเท็ตสึคิดอะไรไม่ออกเลยเหรอจนบอกว่าบางทีเท็ตสึอาจจะพูดอะไรทำให้มาโอะน้อยใจไปโดยไม่รู้ตัวก็ได้ และถ้าเป็นแบบนั้นซากิบอกเลยว่าเธอจะไม่ให้อภัยเท็ตสึแน่แต่เท็ตสึก็บอกจำไม่ได้จริงๆ

เมื่อซากิคิดว่าถ้าไม่ใช่เรื่องที่เท็ตสึไปทำอะไรให้ล่ะก็ความเป็นไปได้อื่นๆเพียงอย่างเดียวที่คิดได้นั้นน่าจะเป็นมาโอะกำลังตกหลุมรักอยู่เพราะดูเหมือนแบบนั้น เท็ตสึได้ยินแบบนี้ก็ตกใจว่ามาโอะตอนนี้กำลังคิดเรื่องความรักอยู่

เท็ตสึบอกให้ซากิอธิบายแต่ซากิเองก็ไม่แน่ใจแค่บอกว่าเป็นไปได้ที่จะเป็นสาเหตุที่มาโอะเอาแต่เหม่อในตอนนี้ ซากิเองก็รู้ว่าที่พูดนี่คงจะไม่ดีกับเท้ตสึแต่มันก็เป็นลางสังหรณ์เพราะความรักเองก็มักจะเบ่งบานโดยไม่มีการเตือนด้วย ยิ่งซากิพูดแบบนี้เลยยิ่งทำให้เท็ตสึวิตกขึ้นมาทันทีและหวังว่าจะไม่จริงอย่างที่ซากิพูด

พอดีตอนนั้นสุดะเดินสวนกับมาโอะพอดีเลยทำให้เท็ตสึคิดว่าจะใช่สุดะไหม แต่มาโอะกลับเดินสวนสุดะไปโดยไม่สนใจสุดะเลยขนาดสุดะเองยังช็อคทำให้เท็ตสึคิดว่าคงจะไม่ใช่ แล้วมาโอะก็เดินมาหาซากิถามซากิ

มาโอะบอกอยากจะคุยกับซากิแค่สองคนบอกเป็นเรื่องสำคัญ ซากิก็ชี้กระจกเหมือนกับจะถามว่าแล้วเท็ตสึล่ะแต่มาโอะบอกแค่สองคน เท็ตสึได้ยินแบบนี้ก็ยิ่งสงสัยว่าคุยเรื่องอะไรกัน ทั้งสองคนเลยตกลงจะไปคุยกันตรงทางเดินขึ้นดาดฟ้ามาโอะเลยขอไปรอก่อน

พอมาโอะไปแล้วซากิก็บอกเท็ตสึว่าเธอล้อเล่นที่พูดไปเมื่อกี้บอกมาโอะไม่มีทางคิดอะไรซีเรียสนักหรอกและบอกว่าคงไม่ใช่เรื่องอะไรใหญ่โต พอซากิจะไปเท็ตสึก็ขอร้องซากิให้ซากิเอากระจกไปด้วยบอกเขากังวลสุดๆแล้ว ซากิเองก็ลำบากใจเท็ตสึก็บอกอีกว่าซากิจะปิดแสงไม่ให้ส่องกระจกก็ได้ถ้าเห็นว่าเป็นเรื่องที่เขาไม่ควรจะได้ยินจริงๆ

ซากิก็เลยตกลงเอากระจกซ่อนไว้ที่หลังเสื้อพาเท็ตสึไปด้วย ระหว่างนั้นเท็ตสึก็คิดกังวลเป็นที่สุดคิดว่าตราบเท่าที่อยู่ติดอยู่ในกระจกก็มีแค่สองทางเลือก จะอยู่แบบนี้ไปตลอดกาลหรือหนีออกไปแต่จะทำให้มาโอะไม่สนใจเขาอีก แต่หากอยู่ในสถานการณ์ที่มาโอะไปตกหลุมรักใครคนอื่นเข้าล่ะก็นั้นเท่ากับไม่เพียงเขาจะออกจากกระจกไม่ได้แต่ยังสูญเสียความพึงพอใจในความสัมพันธ์ที่เป็นอยู่ในตอนนี้ด้วย เท็ตสึเลยอยากภาวนาต่อพระเจ้าแล้วว่าอย่าให้เป็นแบบนั้นเลย

แล้วซากิก็มาหามาโอะ มาโอะบอกตอนนี้อยากให้กระจกอยู่ห่างจากเธอก่อนเพราะเรื่องนี้เกี่ยวกับเท็ตสึ ซากิถามหมายความว่าไง มาโอะบอกซากิเป็นแกนนำหลักที่จะช่วยเท็ตสึให้ออกจากกระจกให้ได้นับจากนี้ แน่นอนว่ามาโอะก็จะยังช่วยต่อเหมือนเดิม

มาโอะบอกว่าเธอคงจะให้เท็ตสึอยู่อาศัยอยู่ใกล้กับเธอต่อไม่ได้ วินาทีนั้นเท็ตสึถึงกับราวกับตัวแตกเป็นเสี่ยงๆ เหมือนตกลงสู่นรกไม่คิดว่ามาโอะจะพูดแบบนี้ ซากิเองก็ตกใจรีบถามมาโอะว่าเกิดอะไรขึ้นเท็ตสึพูดอะไรกับมาโอะหรือทำอะไรมาโอะงั้นเหรอเพราะไม่คิดว่ามาโอะจะพูดแบบนี้ เท็ตสึเองก็ยังคิดเลยว่าเขาไปทำอะไรหรือว่ามาโอะจะมีคนที่ชอบคนอื่นแล้วจริงๆ

มาโอะบอกเธอคิดเรื่องนี้มาหลายวันแล้วและตัดสินใจแล้ว มาโอะเองก็คิดว่าเท็ตสึเองก็น่าจะเห็นด้วยว่าอยู่อาศัยบ้านหลังเดียวกันต่อจากนี้ไปคงจะไม่ดี ซากิบอกเธอให้เท็ตสึอยู่กับเธอก็ได้อยู่แต่อยากรู้ว่าทำไมมาโอะถึงคิดแบบนี้ เพราะทะเลาะกันหรืออะไรทำนองนั้นรึเปล่า มาโอะบอกเปล่าทะเลาะและบอกว่าคืนนี้เธอกับเท็ตสึจะคุยสรุปกันได้ ซากิเองก็งงๆว่าสรุปเรื่องอะไร เท็ตสึเองที่เริ่มคิดมากซะแล้วว่ามาโอะไม่อยากอยู่ใกล้เขาอีกแล้วงั้นเหรอ แล้วทำไมเขาถึงไม่สังเกตมาโอะเรื่องนี้มาก่อน

มาโอะบอกเพราะงั้นคืนนี้เธอจะไปบ้านซากิแต่ซากิบอกงั้นเธอไปบ้านมาโอะก่อนดีกว่าแต่มาโอะปฎิเสธบอกอย่ามา อีกอย่างมาโอะบอกถ้าเธอเกิดหดหู่ไปหาซากิขอให้ซากิช่วยปลอบเธอด้วย ซากิยิ่งงงว่าเกิดอะไรขึ้นกับมาโอะกันแน่

เย็นนั้นที่บ้านมาโอะ มาโอะกำลังอยู่คนเดียวหน้าห้องของตัวเอง

มาโอะ: เราจะหนีอีกไม่ได้!!
มาโอะ: เราตัดสินใจแล้ว!
มาโอะ: ต้องบอกซะตอนนี้
มาโอะ: เอาล่ะ!!

มาโอะจึงตบหน้าเรียกกำลังใจ สูดหายใจเต็มที่เพื่อผ่อนคลาย เมื่อพร้อมแล้วมาโอะก็เข้าไปในห้องเรียกเท็ตสึจากกระจกหลักที่วางอยู่ในห้องบอกกับเท็ตสึว่ามีเรื่องอย่างจะบอกเท็ตสึ แต่เพราะเท็ตสึยังช็อคเรื่องที่มาโอะพูดเมื่อตอนกลางวันอยู่ก็เลยแทบจะล่องลอยไม่ได้อยู่หน้าหน้าต่างจนมาโอะต้องเรียกให้เท็ตสึออกมา

เท็ตสึก็ยอมออกมาถามมาโอะว่ามีเรื่องอะไร มาโอะบอกเท็ตสึดูแปลกๆเลยถามมีอะไรรึเปล่า เท็ตสึบอกคนที่แปลกก็คือมาโอะต่างหากในเมื่อเขากลายเป็นแขกที่มาโอะไม่อยากต้อนรับอีกแล้ว มาโอะเลยรู้ว่าเท็ตสึได้ยินที่เธอคุยกับซากิด้วย เท็ตสึขอโทษเรื่องนั้นแต่เพราะกังวลที่มาโอะทำตัวแปลกๆ เท็ตสึบอกเขาเองก็รู้ว่าตัวเองเป็นภาระให้กับมาโอะแต่ไม่เคยรู้เลยว่าตัวเองจะแย่ขนาดที่มาโอะไม่อยากให้เขาอยู่ข้างๆเลยแบบนี้ก็เลยบอกตรงๆว่ากลุ้มใจสุดๆ แต่มาโอะบอกเลยว่าเธอไม่เคยคิดว่าเท็ตสึเป็นแขกที่ไม่อยากต้อนรับเลย กลับกันเธอรู้สึกดีใจมากถ้าเท็ตสึอยู่แบบนี้ตลอดไป

แต่มาโอะรู้ดีกว่าสิ่งสำคัญที่สุดคือต้องพาเท็ตสึออกจากกระจกให้ได้และเธอก็มีไอเดียที่จะช่วยด้วย มาโอะรู้เรื่องที่เท็ตสึเคยบอกว่าทางเดียวที่จะทำลายคำสาปได้คือต้องมีใครสักคนที่จะแบ่งปันความรักทั้งสองฝ่ายกับเท็ตสึ แต่มาโอะคิดว่าเงื่อนไขแบบนี้สำหรับเท็ตสึแล้วคงเป็นอะไรที่หนักมาก แต่นั้นก็ไม่น่าเป็นปัญหาอะไรหากใครบางคนจะมาเป็นคนพูดเองตราบที่ไม่ฝืนกฎเรื่องคนที่รู้เรื่องเท็ตสึ และเพราะแบบนั้นคำพูดที่เท็ตสึพูดได้นั้นเท็ตสึจะเลือกได้แค่สองอย่าง

เท็ตสึยังงงๆ มาโอะพูดต่อว่าเท็ตสึเคยบอกเธอว่าเท็ตสึยังไม่มีใครที่ชอบแต่เธอคิดว่าพอจะเห็นที่เท็ตสึทำอยู่ เท็ตสึยิ่งแปลกใจ มาโอะบอกถ้าเธอคิดถูกคงจะดีแต่ถ้าผิดคำตอบจริงๆนั้นก็คงจะชัดเจนแน่ๆ ไม่ว่ายังไงก็จะไม่เป็นความพยายามอย่างสูญเปล่าแน่ๆ แล้วมาโอะยังบอกอีกว่าน่าอายที่เธอไม่เคยสังเกต.. ไม่เคยมองดูเลยในสิ่งที่เท็ตสึทำเพื่อเธอ ทำให้เธอใช้เวลาหลายวันตัดสินใจในความคิดของตัวเองและก็เป็นครั้งแรกของเธอด้วย เท็ตสึยังพยายามคิดอยู่ว่ามาโอะคิดจะทำอะไร

มาโอะ: แต่ถ้าไม่ได้จบด้วยดีล่ะก็
มาโอะ: ยังไงก็ยังเป็นเพื่อนกันนะ ตกลงไหม
เท็ตสึ: เธอจะพูดอะไรกันแน่ ซาโตมิ
เท็ตสึ: นี่..
มาโอะ: (ไม่เป็นไรๆ...)
มาโอะ: (ตราบที่นี่เป็นก้าวหนึ่งที่จะให้ฮาริซุงาวะได้เป็นอิสระ)
มาโอะ: ฉันชอบ...

มาโอะ: ฮารุซุงาวะคุง
มาโอะ: ชอบมาตลอดเลยด้วย

จบตอน